Wszytko o wojsku
  F-111 Aardvark
 

Specyfikacja:

Rozpiętość skrzydeł całkowita: 19,2 m
Długość całkowita: 22,39 m
Wysokość całkowita: 5,33 m
Masa pustego: 20944 kg
Masa maksymalna uzbrojenia: 13608 kg
Maksymalna masa startowa: 44838 kg
Ilość paliwa: 28177 l
Model silnika: 2x P&W TF30-P-3
Ciąg: 5443 kg / 8392 kg z dopalaniem
Maksymalna prędkość przelotowa: 2325 km/h
Maksymalna prędkość wznoszenia: 7788 m/min
Pułap: 20117 m
Zasięg: 5064 km
Rozbieg: -
Dobieg: -

 

 

Dwumiejscowy, dwusilnikowy odrzutowy grzbietoplat o zmiennym skosie płata.
Płat. Obrys trapezowy, profil z rodziny NACA 63, skos krawędzi natarcia pasma przykadłubowego 72° 30', skos krawędzi natarcia części zewnętrznych zmienny w zakresie od 16° do 72 30'. Konstrukcja trzyczęściowa. Część środkową tworzy skrzynkowy dźwigar zakończony przegubami zawieszenia zewnętrznych części płata. Połączenie wszystkich części płata zapewniają przeguby ze sworzniami o średnicy 216 mm wykonanymi ze stali D6AC. Zewnętrzne części płata mają konstrukcję pięciodźwigarową, ich pokrycia są frezowane, integralne i sięgają od noska do spływu kesonów. Konstrukcja kesonów wykonana z duralu, lokalne wzmocnienia - stalowe. Wewnątrz kesonów mieszczą się integralne zbiorniki paliwowe. W konstrukcję kesonu są wkomponowane obrotowe węzły podwieszenia uzbrojenia i zbiorników dodatkowych. Nosek i spływ kesonu płata mają konstrukcję przekładkową z wypełniaczem ulowym. Na całej rozpiętości ruchomych części płata znajdują się sloty (po 4 segmenty na każdej połowie płata). Całą rozpiętość spływu ruchomych części płata zajmują dwuszczelinowe klapy (po 3 segmenty na każdej połówce płata). Przed klapami umieszczono po 3 segmenty spoilerów, sięgających do ok. 3/4 rozpiętości. Konstrukcja slotów i klap przekładkowa. Lotek brak. Ruchome, wychylane w dól fragmenty pasma przykadłubowego. Sloty i klapy mogą być wychylane w zakresie kątów skosu krawędzi natarcia od 16' do 26 , a spoilery w zakresie kątów skosu od 16 do 45'. Kąt wychylenia slotów - 40', kąt wychylenia klap do 37 30'. Układ sterowania slotów i klap wzajemnie sprzężony i połączony z układem zmiany kąta skosu, co powoduje wzajemne ograniczenia: nie można wychylać klap i slotów przy skosie większym niż 26", przy wypuszczonych klapach nie można zwiększyć skosu powyżej 26 , chowanie slotów jest zablokowane, gdy kąt wychylenia klap przekracza 15°
Kadłub. Konstrukcja półskorupowa, z duralu, stali i stopów tytanu. Główny dźwigar wzdłużny kadłuba ma przekrój w kształcie litery T. Przednia część kadłuba to kapsuła kabiny załogi. Fotele załogi umieszczone obok siebie. Kapsuła kabiny może być - w sytuacji awaryjnej w całości oddzielona od samolotu i w ograniczonym zakresie kontynuować lot jest napędzana silnikiem rakietowym Rocket Power o ciągu 17 800 daN, pozwalającym na oddalenie się kapsuły kabiny od samolotu na odległość do 110 m. Kapsuła jest wyposażona w spadochron o średnicy 21,4 m i przystosowana do wodowania. Oddzielanie kapsuły może być przeprowadzane przy zerowej prędkości i wysokości. Osłony kabiny otwierane indywidualnie w górę ku środkowi. W nosku kadłuba przed kapsułą znajduje się stacja radiolokacyjna i zespoły awioniki; za kapsułą są umieszczone inne zespoły awioniki i instalacji oraz kadłubowe zbiorniki paliwa. Przed kabiną znajduje się wnęka podwozia przedniego. Z obu stron kadłuba pod pasmem płata umieszczono wloty powietrza do silników, mające przekrój ćwiartki koła i zaopatrzone w stożkowe ciała centralne. Pod środkową częścią kadłuba mieści się wnęka podwozia głównego, zamykana płytą hamulca aerodynamicznego, za nią znajduje się wnęka uzbrojenia bombowego.
Usterzenie w układzie klasycznym, obrysy usterzeń trapezowe, obydwa usterzenia skośne. Usterzenie poziome płytowe, o skosie krawędzi natarcia 57 30', wychylane różnicowo, pełni funkcję steru wysokości i lotek. Wychylenia płyt usterzenia: od + 30 do -15. Konstrukcja usterzenia wielodźwigarowa, częściowo przekładowa. Skos krawędzi natarcia usterzenia pionowego 55°. Ster kierunku przekładkowy. Wychylenia steru kierunku do 30' w obie strony przy prędkości poddźwiękowej i po 11° 30' w obie strony przy prędkości naddźwiękowej. Usterzenie uzupełnione dwiema płetwami pod tylną częścią kadłuba.
Sterowanie. Układy sterowania elektrohydrauliczne i hydrauliczno-mechaniczne. Zapewniają one zmianę kąta skosu płata: układ hydrauliczno-mechaniczny napędzany dwoma silnikami hydraulicznymi o mocy po 73,6 kW może zapewnić zmianę skosu w pełnym zakresie w ciągu 20 s; synchronizację zmiany skosu połówek płata uzyskano przez mechaniczne sprzężenie w układzie sterowania. Sloty i spoilery wychylane elektrycznie, klapy i hamulec aerodynamiczny - hydraulicznie, płyty usterzenia i ster kierunku - elektrohydraulicznie.
Podwozie trójzespołowe, chowane hydraulicznie do wnęk kadłubowych. Kierunek chowania podwozia przedniego - ku przodowi, podwozie główne podczas chowania obraca się wokół osi skośnej względem diametralnej samolotu. Podwozie przednie dwukołowe, sterowane hydraulicznie, z golenią teleskopową. Każdy z zespołów podwozia głównego wsparty dwoma zastrzałami, koła pojedyncze zaopatrzone w hydrauliczne hamulce tarczowe z urządzeniem przeciwblokadowym. Ogumienie niskociśnieniowe. Amortyzacja olejowo-gazowa. Osłonę wnęki podwozia głównego stanowi płytowy hamulec aerodynamiczny, który może być wychylany o kąt do 50 przy hamowaniu aerodynamicznym i do 72 podczas lądowania.
Napęd. Dwa silniki dwuprzepływowe Pratt & Whitney TF-30 umieszczono obok siebie w tylnej części kadłuba po obu stronach głównego dźwigara wzdłużnego struktury kadłuba. TF 30 jest silnikiem dwuwałowym z 3-stopniowym wentylatorem, 6-stopniową sprężarką niskiego ciśnienia, 7-stopniową sprężarką wysokiego ciśnienia, pierścieniową komorą spalania, 1 -stopniową turbiną wysokiego i 3-stopniową turbiną niskiego ciśnienia. Długość silnika wynosi 6,14 m, średnica 0,97 m; masa silnika suchego 1624 kg, stopień sprężania 17:1, wydatek przepływu 105,8 kg/s. W różnych wersjach samolotu były stosowane różne wersje silników:
- F-111A i F-111C - TF 30P-3 (ciąg 8228 daN z dopalaniem),
- FB-111A - TF30P-7 (ciąg 9052 daN z dopalaniem),
- F-111D i F-111E - TF 30P-9 (ciąg 8891 daN z dopalaniem),
- F-111B - TF30P-12A (ciąg 9992 daN z dopalaniem),
- F-111 F - TF 30P-100 (ciąg 11 164 daN z dopalaniem).
Stożkowe ciała centralne we wlotach są sterowane hydraulicznie, podobnie jak regulowane dysze silników.
Systemy i instalacje pokładowe. Instalacja paliwowa w postaci strukturalnych zbiorników w kesonach płata i w kadłubie mieści 14 780 kg paliwa, istnieje możliwość podwieszania sześciu zbiorników dodatkowych pod płatem, mieszczących łącznie 10 630 kg paliwa. Napełnianie instalacji ciśnieniowe. Instalacja hydrauliczna - dwuobwodowa, o ciśnieniu roboczym 15 MPa. służy do zasilania układu sterowania płatowcem, podwoziem i zespołem napędowym oraz zamykaniem pokryw luku uzbrojenia i napędu działka. Instalacja elektryczna - 2 prądnice silnikowe, przetwornice, akumulatory; zasila awionikę, systemy sterowania i oświetlenie samolotu.
Wyposażenie. Zestaw urządzeń pilotażowych i nawigacyjnych umożliwiających loty w trudnych warunkach atmosferycznych o każdej porze doby, radar, przeliczniki. Skład i kompletacja zależne od wersji samolotu. Całość wyposażenia składa się z czterech podsystemów. W chwili wejścia samolotu do produkcji seryjnej cena awioniki stanowiła ok. 1/3 jego ceny.
Uzbrojenie. Sześciolufowe obrotowe działko General Electric M-61A1 kał. 20 mm z zapasem 2000 nabojów, 1 lub 2 bomby B-43 w komorze kadłubowej, pozostałe uzbrojenie w postaci bomb i pocisków rakietowych może być podwieszane na węzłach podskrzydłowych.

 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 1 odwiedzający (36 wejścia) tutaj!  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=